De lichtsnelheid, tijddilatatie, abstract

Tijddilatatie ontleent zijn naam aan een vreemde wet van de natuurkunde: hoe sneller je beweegt, hoe langzamer je klok loopt. Rechts op de afbeelding helt een ronde zilveren schijf, die lijkt op de wijzerplaat van een horloge of de naaf van een wiel, naar je toe. Daarachter vervaagt een machine van ringen en platen tot een mengeling van goud, amber en grijs, alsof ze te snel draait om goed te kunnen zien.

Gouden linten buigen vanaf de bovenkant naar beneden en komen bij de schijf samen. Fijne witte strepen schieten vanuit het midden in alle richtingen naar buiten. Aan de linkerrand snijden enkele groene lichtstrepen door de duisternis, en aan de rechterkant doet een oranje band hetzelfde. Alleen de schijf is bijna scherp.

De sfeer is warm en onrustig: goud tegen zwart. Voor mij laat de afbeelding zien hoe die regel werkt: alles eromheen raast en vervaagt, terwijl het enige dat op een klok lijkt stil blijft staan. Het doet me denken aan hoe verschillend een uur kan verlopen, afhankelijk van waar je staat.

Aan de muur geven het hoge formaat en de lichtuitbarsting vanuit het midden diepte aan een smalle ruimte. Het kan duiden op een interesse in horloges, motoren of natuurkunde, of doen denken aan de vage lichtvlekken die je ’s nachts vanuit een snelle auto ziet. Het abstracte goud en zwart passen goed bij donkere muren, messing, leer en hout. Het past in een thuiskantoor, een studeerkamer, een hal, een woonkamer of een garage.

Gerelateerde werken

Scroll naar boven